Aghr.

Zawsze, od czasów Antygony, która nie miała wyjścia, bo ją zamurowali, instytucja losu mnie wkurzała. Nigdy mnie nie przekonywało podejście, że coś ma być tak, bo tak ma być (i już!). Że jakie już? Że dlaczego? Że nie! Z czystej przekory nie! Bo nie! Los jest dla masochistycznych leniwców, ja tam się nie zgadzam.

(co w kontekście obrośniętego mchem leniwca, którego pielęgnuję wewnątrz siebie, i niektórych moich dziwnie debilnych zachowań może brzmieć cokolwiek niewiarygodnie, ale cóż. To tylko tak brzmi.)

Oraz (ha!) właśnie odkryłam kolejną rzecz, którą naprawdę lubię robić. Wybierać (i kupować) krawaty. Mrau.

Cała ta notka jest lekko bez sensu. Wiem.