Tęsknoto, ty dziwko!

Tytuł autorstwa Meg, adekwatny jak nie wiem. Do niczego są te wszystkie kilometry. Tak, depresja popowrotowa w pełnym rozkwicie.

Były to fantastyczne trzy dni, doskonałe rozpoczęcie sezonu. Naprawdę nie wiem jakim cudem trafiłam na grupę tak cudownych ludzi. Popieprzonych równo, nieprzewidywalnych, pokręconych i ogólnie rzecz ujmując - dziwnych, ale jednocześnie kochanych, życzliwych i otwartych, takich przy których można w końcu być sobą i poczuć się bezpiecznie*.

*wszystkie potencjalne otwarte złamania, wstrząs mózgu, zatrucia i aresztowania to zupełnie inna bajka i nie biorę ich tu pod uwagę ;)